3- فرد در زمان حال زندگی میکند و تمام حواسش معطوف کاری است که در حال انجامش است. در مقابل فردی که غالب اوقات در خشم از گذشته و ترس از آینده بسر میبرد.

 4-احساس آرامش، امنیت، شفقت، شوخ طبعی، قدر شناسی، رضایت و کنجکاوی. در مقابل احساس تنش، خشم، نا امنی و نفرت.

 5- زندگی کنترل پذیر می نماید. در مقابل احساسی که زندگی از کنترل شما خارج است.

6- مشکلات قابل حل بنظر میرسند و فرد خوشبینانه به مشکلات خود مینگرد. در مقابل مشکلات حل ناپذیر بنظر رسیده و فرد بدبینانه به مشکلات خود نگاه میکند.

 7- عزت نفس و اعتماد بنفس بالا. در مقابل اعتماد بنفس پایین و احساس اضطراب و نا امیدی.

8- فرد احساس خوبی نسبت به خود دارد. فرد نقاط ضعف و قوت خود را بخوبی میشناسد.

 9- فرد اجازه نمیدهد احساساتی مانند ترس، خشم، عشق، حسادت، گناه و اضطراب تمام وجودش را در برگیرند. 10

-توان برقراری روابط اجتماعی و بین فردی رضایت بخش و پایدار.

 11-توانایی خندیدن به خود و با دیگران.

12- فرد با وجود اختلاف عقاید، تفاوتها و کاستی ها برای خود و دیگران احترام قائل است.

13-توانایی پذیرش مشکلات و ناکامیهای زندگی. 14

- استقلال در تصمیم گیری. عدم هراس از مشکلات و توانایی در حل بهنگام آنها.

15-توانایی سازگاری با محیط پیرامون و تغییرات. 16

- داشتن روحیه شاد و با نشاط.

 17-توانایی تامین نیازهای شخصی.

 18-توانایی لذت بردن از زندگی.

19- توانایی برقراری تعادل و توازن: میان کار و تفریح، خواب و بیداری، استراحت و فعالیت بدنی، تنهایی و معاشرت با دیگران، داخل خانه ماندن و از منزل خارج شدن. 20- انعطاف پذیری: افرادی که دارای عقاید خشک بوده و در هیچ شرایطی حاظر به تغییر عقاید خود نیستند (حتی با استدلالهای روشن و متقاعد کننده) در واقع خود را معرض استرس زیادی قرار میدهند. انعطاف پذیری در انتظارات و احساسات نیز ضرروی است. افرادی که برخی احساسات و هیجانات خود را سرکوب کرده و از ابراز آنها نگرانی دارند خود را در معرض بیماریهای روانی قرار میدهند. فرد میبایست توانایی تغییر کردن، رشد کردن و تجربه کردن طیف وسیعی از احساسات را همگام با تغییر شرایط زندگی دارا باشد. 21

- (قابلیت ارتجاعی) تاب آوری: در فیزیک به توانایی بازگشت به شکل اولیه پس از خم شدن، کشیده شدن و یا فشرده شدن میباشد. اما در روانشناسی به مفهوم بازگشت به وضعیت عادی و طبیعی پس از مواجهه با ناملایمات روزگار، تغییرات و استرسها با حداقل درد و رنج است. یعنی همان تاب آوردن زیر فشار روانی و حفظ ثبات احساسی و سلامت روانی. توانایی کنار آمدن با ناملایمات و سازگاری با تغییرات. بیرون آمدن از شرایط سخت. میزان مقاومت و تحمل شما. 22

-توانایی دوست داشتن و عشق ورزیدن و همچنین دوست داشته شدن.

23-خلاق و بهره ور بودن.

 24- توانایی بهره گیری از قوه تخیل. خیالپردازی نیز برای سلامتی روان ضروری است. اما تا حدی که فرد قادر باشد میان تخیل و واقعیت تفاوت قائل شود و آن دو را از هم تمیز دهد.

25-فرد احساسات خود را میشناسد. چند نکته برای حفظ سلامت روانی 1- مهارتهای حل مسائل و اختلافات را فرا گیرید. 2-اعتماد بنفس و عزت نفس خود را افزایش دهید. 3-هرگز خود را قربانی قلمداد نکنید. 4- روشهای مدیریت زمان را بیاموزید. 5- اجازه ندهید احساسات شما در درونتان انباشته گردند. احساسات خود را با دیگران در میان گذارید. 6-از بحثها و نزاع های غیر ضروری اجتناب ورزید. 7-عواملی که در شما ایجاد استرس می کنند را شناسایی کرده و مواجهه با آنها را به حداقل برسانید. 8-تکنیک های تمدد اعصاب و آرامش یافتن را فرا گیرید. 9-به اطرافیان خود بی توجه نبوده و در صورت لزوم یاری دهنده آنان باشید و در حد توانایی خود بکوشید مشکلاتشان را رفع کنید. 10- از زندگی خود لذت ببرید. کاری را انجام دهید که به آن علاقمند هستید. جایی بروید که دوست دارید آنجا باشید. برای خودتان زندگی کنید و نه برای دیگران. 11- تنها با افراد شاد و هم عقیده با خود معاشرت کنید. جدا از افرادی که اعتماد بنفس شما را کاهش میدهند دوری کنید. (افرادی که ناعادلانه از شما انتقاد کرده و یا تحقیرتان میکنند) 12-از کمال گرایی بپرهیزید.هیچ کس کامل نیست. 13- برای خود اهداف معقول، واقع گرایانه و در حد توانایی تان تعیین کنید. 14- چیزهایی که قادر نمیباشید در خود و دیگران تغییر دهید را بپذیرید. دیگران را همانگونه که هستند بپذیرید. 15-خشم خود را کنترل کنید. 16-اشتباهات خود و دیگران را مورد بخشش قرار دهید. 17-به قدر توانایی خود کار کنید. 18- در زمان حال زندگی کنید. از گذشته درس بگیرید و برای آینده برنامه ریزی کنید. 19- رژیم غذایی متعادل لازمه بهداشت روان است. از مصرف الکل وکافئین بپرهیزید. سیگار نکشید و فعالیت بدنی را ترک نکنید. خواب کافی داشته باشید. 20- تاب آوری، انعطاف پذیری و ایجاد توازن را فراموش نکنید. 21- مسئولیت زندگی خود را بپذیرید. از دیگران انتظار نداشته باشید تمام نیازهای شما را تامین کنند. خودتان این کار را می بایست انجام دهید. * بهداشت روان همان پندار نیک، گفتار نیک و کردار نیک است