اصول مباني مددکاري اجتماعي
ارتباطات متقابل از جمله ارکان اساسي زندگي اجتماعي بوده و هست و خواهد بود . در واقع نمي توان هيچ نوع تشکل اجتماعي در نظر مجسم کرد که افراد يا اعضاي آن با يکديگر ارتباط نداشته باشند . اما ناگفته پيداست که اين ارتباطات همواره مشابه يا يکسان نيستند ، بلکه نوسانهاي چندي دارند که از جمله مي توان به موارد زير اشاره کرد :
ارتباطات يکطرفه ، ارتباطات دو طرفه ، ارتباطات انفرادي ، ارتباطات گروهي و ارتباطات دوراني .
دراين ارتباطات حالات کاملاً متفاوت زير به چشم مي خورد :
1- فقط يکي از طرفين ارتباط از آن سود مي برد .
2- طرفين ارتباط متقابلاً از آن نفع مي برند .
3- يکي از طرفين ارتباط متضرر مي شود .
4- طرفين ارتباط متضرر مي شوند .
از سوي ديگر ، هرگاه دليل يا دلايل برقراري ارتباطات انساني را مورد توجه قرار دهيم ، به اين نتيجه مي رسيم که شيوه هاي مراجعه افراد به يکديگر تابع وضعيتهاي زير است :
1- شخص الف با شخص ب با بک گروه ارتباط مستقيم برقرار مي کند .
2- شخص الف با شخص ب با يک گروه ارتباط غير مستقيم برقرار کند .