بیاموزیم که امید ، زیباست
کودکان افکارشان را بازگو کنند
بهتر است والدین از فرزندان بخواهند آنچه در زندگی روزمره هدف شان است، بنویسند، افکارشان را بازگو کنند به نوعی با این کار به کودکان می آموزند که نیازهایشان را بشناسند، به آنها یادآوری می کنند که اگر آنچه را می خواهند در زندگی شان در دسترس باشد، چه اتفاقی رخ خواهد دارد. با این فرآیند به فرزندانشان می آموزندبا تلاش وکوشش به خواسته شان در زندگی خواهند رسید.
والدین داستانهای امیدوار کننده بخوانند
اگر کودکانتان را به مطالعه و قصه گویی عادت داده اید، بهتر است برای آنها داستان های امیدوار کننده بخوانید تا این روحیه در آنها پرورش یابد.
لازم است والدین با توجه به شناختی که از کودک خویش دارند، اهداف و آروزهایی که در دسترس کودکان نیست و می دانند که شانس کمی برای موفقیت دارند را پرورش ندهند چرا که عدم دستیابی به این اهداف نا امیدی را در آنها بوجود می آورد.
خلاقیت و تفکر را به کودکان بیاموزیم
پدر و مادر برای رسیدن به اهداف و امیدوار بودن باید به فرزندان بیاموزند که برای آنچه در ذهن می پرورانند، یک طرح و برنامه داشته باشند. در واقع باید آنها در نظر داشته باشند که از ترسیم راه و عنوان برنامه به جای کودکانشان خودداری کنند. والدین باید راههایی را جلوی پای کودکانشان بگذارند که خلاقیت و تفکر آنها رشد کند و از آنها بخواهند تمام ایده هایی را که دارند، عملی اجرا کنند. والدین لازم است فرزند خود را با انگیزه نگه دارند و با توجه به توانایی کودک شان به فرزندشان بگویند او می تواند از عهده اهدافش به خوبی بر آید .
الگو بودن پدر ومادر در امیدوار بودن
والدین در کنار امیدواری باید به کودکانشان بیاموزند که در زندگی هر راهی چالش و فراز و نشیب دارد. پدر و مادر با توجه به تلاشی که کودکانشان می کنند، باید به آنها آموزش دهند که برای رسیدن به هدف، راههای مختلفی وجود دارد، اگر آنها شکست خوردند، نباید از هدفشان دور شوند و آن را به فراموشی بسپارند.تمام این مواردی که گفته شد نباید در خانواده در حد حرف باقی بماند بلکه والدین باید به آنچه می گویند عمل کنند، چرا که کودکان برای عملیاتی کردن کارهای خود به دنبال الگو می گردند و چه زیباست اگر این الگو را در زیر سقف خانه خویش پیدا کنند.
منبع:تبیان