چرا آدمها دچار خودآزاری می شوند؟
فردي كه به خود آسيب رسانده است، به كمك نياز دارد
1- مراقبت از زخمها بسيار مهم است و نخستين اقدام براي اين كار تميز كردن محل بريدگيها و بستن آن است. محل سوختگيها را نيز پس از خنككردن بپوشانيد. اگر ترديد داريد از كمكهاي پزشكي بهره بگيريد.
2- هر قدر حس آسيبرساندن به خود در شما بيشتر باشد، همان قدر توانايي انتخاب گزينهها و مراقبت از خودتان بيشتر خواهد بود.
3- صحبتكردن با يكي از دوستان يا اقوام درباره احساسات ميتواند مفيد باشد، اما در انتخاب اين فرد دقت كنيد. آمادگي پذيرش يك واكنش غيرمنتظره و عاطفي را داشته باشد، اما به بيان آنچه نياز داريد ادامه دهيد. مثلا اينكه نياز داريد به سخنان شما گوش دهند نه اينكه برايتان سخنراني كنند يا اينكه نياز داريد با شما رفتاري معمولي داشته باشند؛ شما را همراهي كنند يا حتي در آغوشتان بگيرند و برايتان يك فنجان چاي بياورند.
4- اگر نسبت به صحبت كردن با يكي از دوستان يا خويشاوندان احساس خوبي نداريد، به فردي متخصص و مورد اعتماد، مانند مشاوران دانشگاهي، مراجعه كنيد.
5- شايد قصد داشته باشيد خودآزاري را متوقف كنيد اما نميدانيد چگونه اين كار را آغاز كنيد. متوقف كردن اين كار غيرممكن نيست. حتي ايجاد تغييري كوچك در مسير درست مهم است. با همان سرعتي كه در توان داريد پيش برويد. هر اندازه كه در توان داريد انجام دهيد؛ كم يا زياد.
6- متوقف كردن خودآزاري ميتواند فقدان و ترس را به همراه داشته باشد. شايد بسياري از افراد اين امر را درك نكنند، اما وقتي خودآزاري را متوقف ميكنيد، شايد احساس كنيد كه با خطر از دست دادن كنترل روبهرو ميشويد يا روشهاي بيان احساسات را از دست ميدهيد. ابتدا ممكن است اين ترس در شما ايجاد شود كه قادر به يافتن جايگزيني مناسب و خوب نخواهيد بود.
7- وقتي تصميم ميگيريد خودآزاري را ترك كنيد، گفتوگو با يك مشاور روش خوبي براي دريافت كمك و حمايت در اين زمينه است.
آيا كسي را ميشناسيد كه خودآزار باشد؟
احساس نگراني، نااميدي و حتي خشم نسبت به دوستان يا اقوامي كه خودآزارند، امري طبيعي است. به جاي آنكه هراسان شويد، آن را روش رويارويي وي با مشكلاتي كه در زندگي دارد قلمداد كنيد. البته ميتوانيد از دوست خود بخواهيد كه خودآزاري را متوقف كند، اما نميتوانيد وي را وادار به اين كار كنيد. ميتوانيد با روشهاي زير به او كمك كنيد:
- تلاش كنيد احساس نياز دوستتان به خودآزاري را بپذيريد و درك كنيد كه اين كار چگونه زندگي وي را آسانتر ميكند.
- دوستتان را به صحبت كردن تشويق كنيد و به سخنان او همراه با حس همدردي گوش فرا دهيد.
- در دوستي با وي توازن را حفظ كنيد كه لازمه آن سهيم ساختن يكديگر در خوشيها و نگرانيهاست.
- به دوستتان پيشنهاد كنيد اگر احساس نگراني كرد يا تصميم گرفت خودآزاري كند با شما تلفني تماس بگيرد اما در اين خصوص به نيازهاي خود نيز فكر كنيد. شايد در آن زمان خاص، خسته يا مشكلات مربوط به خود را داشته باشيد.
اگر مشكل همچنان ادامه يافت با شخصي مورد اطمينان در اين خصوص، ترجيحا شخصي خارج از اين موقعيت، صحبت كنيد.
به ياد داشته باشيد كه شما مسوول كارهاي دوستتان نيستيد. بيش از توانتان مسووليت نپذيريد. ارايه كمكي اندك و مستمر بهتر از ارايه كمكهاي بزرگ ولي ناپايدار است.